ผมเป็น PRODUCER ของวง POTATO และเป็นคนเขียนเพลงให้ POTATO มาตลอด...แต่ผมไม่เคยมาเล่าที่มาของ เพลงแต่ละเพลงในเว็บไซด์นี้เลย
แต่ผมอยากมาเล่าที่มาของเพลงๆนึงใน อัลบั้ม SENSE ชื่อเพลง "นี่แหละ...ความเสียใจ"
เรื่องก็มีอยู่ว่า... ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เขาเพิ่งเลิกกับแฟนเมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนผมทำใจไม่ได้กับการบอกเลิกของแฟนเขาซึ่งสัญญาว่า จะแต่งงานกับเขาในสิ้นปีนี้
เพื่อนผมเป็น คนต่างจังหวัดที่มาอยู่กทม. ครอบครัวของเขาทั้งหมดอาศัยอยู่ที่ต่างจังหวัด เพื่อนผมจะกลับไปเยี่ยมบ้าน 5-6 เดือนต่อ ครั้ง...งานที่เพื่อนผมทำเป็นงานที่ ต้องใช้ความคิดอย่างมากเพราะฉะนั้นทุก ครั้งที่เขากลับไปเยี่ยมบ้านจึงไม่มีใครเคยบอกเลยว่าพ่อเขากำลังเป็นมะเร็ง เพราะกลัวลูกสาวคนนี้ไม่เป็นอันทำงาน....อนึ่งความประสงค์นี้มาจากตัวพ่อของเขาเป็นคนขอร้องคนอื่นๆในบ้านให้ช่วยปิดเพื่อนผมด้วย เพราะเพื่อนผมเป็นกำลังหลัก ของบ้านนี้ น้องเขายังเป็นนักเรียนอยู่ยังไม่มีรายได้
แต่พอเพื่อนผมเสียใจจากการที่ความฝันเรื่องแต่งงานพังลงก็เป็นธรรมดาของผู้หญิงที่ร้องไห้ฟูมฟายหาคนระบายความทุกข์ จนในที่สุดก็ถึงคิวของแม่เขา...เพื่อนผมโทรไประบายกับแม่ว่าตอนนี้ เสียใจมากไม่ค่อยมีไอเดียในการทำงาน แม่เขาจึงยอมบอกว่าถ้าตอนนี้ยังทำงานไม่ได้กลับบ้านมาดูแลพ่อไหม...
เพื่อนผม เลยถามว่าพ่อเป็นอะไร...แม่ก็บอกว่าเป็นมะเร็งในสมอง เพื่อนผมรีบกลับต่าง จังหวัดแล้ววิ่งไปกอดพ่อเขาทันที เพื่อนผมบอกว่าคำแรกที่ได้ยินคือ...3 เดือนนะลูก หมอบอกว่าพ่ออยู่ได้อีก 3 เดือน...พ่อเขาถามซ้ำไปที่ใจเพื่อนผมว่า....ลูกตาบวมๆนะร้องไห้เรื่องอะไรมารึเปล่า เพื่อนผมจึงบอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว แฟนคนที่หนูบอกว่าจะพามาให้พ่อ-แม่รู้จักไง
...พูดจบพ่อก็สวนว่าแค่ทะเลาะกันรึเปล่า... พ่อยังอยู่อีกตั้ง 3 เดือนนะ ถ้าดีกันได้ก็ยังพามาทันนะลูก เพื่อนผมกอดพ่อเขาแน่นแล้วบอกว่าไม่ต้องพูดถึงคนแบบนั้นแล้วจ้ะพ่อ หนูจะอยู่กับพ่อตลอด 3 เดือน...พ่อเขาบอกคำสุดท้ายว่า พ่อลาลูกไว้ก่อนเลยแล้วกัน เผื่อวันไหนพ่อหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมาลาลูกก่อนกำหนด 3 เดือน...
เพื่อนผมบอกว่าคำลาครั้งนี้มันกลบเสียงคำว่าเลิกกันในหัวของเขาที่ได้ยินจากแฟนคนนั้นสนิททันที และเพื่อนผมบอกผมว่า..."เพิ่งรู้ว่าจริงๆแล้วความเสียใจมันเป็นแบบนี้เอง..."
...เขาขอให้ช่วยเขียนจากเรื่องนี้ของเขาซึ่งผมเขียนเสร็จ หลังจากเขาเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง 2 วัน...ผมอัดเพลงนี้ใส่ซาวด์เบ้าท์เป็นเทปไปให้เพื่อนฟังโดยที่ยังเป็นเสียงผมร้องกับกีต้าร์โปร่งตัวเดียว ...หลังจากนั้นแม่เขาโทรมาบอกว่าเพื่อนผมนั่งฟังเพลงนี้กันกับพ่อของเขากันหลายรอบ จนถึงเมื่อ 2 วันก่อนพ่อเขาได้เสียชีวิตลง...เพื่อนผมก็อปปี้เทปม้วนนี้แล้วใส่ไปในกระเป๋าเสื้อพ่อของเขา หวังว่าพ่อเขาจะได้ฟังเพลงๆนี้บนสวรรค์พร้อมๆกับที่เขายังจะฟังอยู่ในโลกปัจจุบันที่พวกเราอยู่กัน
ขอบคุณแรงบันดาลใจจากเธอมากๆ...
ฟองเบียร
คำร้อง : ฟองเบียร์
ทำนอง : ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม
เรียบ เรียง : แชมป์ จุลภมรศรี
ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉันมีน้ำตาแม้ว่าทรมานเท่าไหร่ ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ
แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉันก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ
สิ่งใดที่เคยได้เจอกลายเป็นแค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตาเสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่ม
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตาแต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว ก็อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง สิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตาเสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่ม
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตาแต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
เจ็บวันนี้ทำให้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร
